Χρήματα - ανάγκες

Γιατί εργαζόμαστε;

Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας στη δουλειά. Για να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Ναι, αλλά ποιες ανάγκες;

Σκλάβοι των αναγκών μας

Ζούμε σε ένα σύστημα όπου εξαρτώμεθα από υλικά αγαθά. Η σύγχρονη ζωή δημιουργεί συνεχώς καινούργιες ανάγκες και μας αναγκάζει να χρησιμοποιούμε ένα πλήθος μηχανών και συστημάτων, τα οποία πιστεύουμε ότι κάνουν τις ζωές μας ποιο εύκολες. Περνάμε τις ζωές μας ψάχνοντας για τρόπους να τα αποκτήσουμε και μετά ξοδεύουμε ένα τεράστιο μέρος της ενέργειάς μας για να τα πληρώνουμε, να τα αποθηκεύουμε, να τα διατηρούμε και να τα συντηρούμε.

Για πολλούς από εμάς ισχύει το ότι δεν διαθέτουμε τα μέσα που απαιτούνται για να τα αποκτήσουμε όλα αυτά. Το αποτέλεσμα είναι μια μόνιμη δυσαναλογία στην ανθρώπινη κοινωνία. Χωρίς να αναφέρουμε τη μακροχρόνια ανεργία, που οδηγεί μερικούς ανθρώπους στην κατάθλιψη και τον αποκλεισμό.

Υπάρχει κάτι που λείπει από την εργασία σας;

«Όταν εργαζόμαστε για να εξασφαλίσουμε τα προς το ζην, είναι προφανές ότι εργαζόμαστε για έναν μισθό, για το "αλάτι" της ζωής μας ή για να δώσουμε γεύση στη ζωή μας. Και επομένως, χωρίς αυτή την γεύση για τη ζωή, δεν είναι δυνατό να εργαστούμε κανονικά. Γιατί η εργασία εξευγενίζει το άτομο; Επειδή του ξαναδίνει την αξιοπρέπειά του. Και με αυτόν τον "μισθό" θα είμαστε σε θέση να δοκιμάσουμε όλες τις μικρές χαρές της ύπαρξής μας. Ο Χριστός αναφέρει το άλας και λέει: "Εάν το αλάτι έχει χάσει τη γεύση του, εάν το αλάτι δεν αφήνει καμία αλμύρα πια, τι θα απογίνει η τροφή;» Θέλει να μας πει ότι δεν πρόκειται μόνο για τη φυσική τροφή, αλλά και για την πνευματική τροφή. Το αλάτι της πνευματικής τροφής μας είναι το αληθινό δώρο για τον εαυτό μας. Πρόκειται για τη μετάβαση στην πηγή και την οικοδόμηση της ζωής μας επάνω σε αυτό που έχουμε λάβει από την πηγή, προκειμένου να το μοιραστούμε με άλλους.

Yvonne Trubert

Έμμονη προκατάληψη για την εργασία

Για μερικούς, ο κόσμος της εργασίας έχει γίνει ένα χόμπι, κάτι που είναι της μόδας. Γύρω από αυτό περιστρέφεται η ζωή μας σήμερα. Μιλάμε για την ασταμάτητη εργασία. Όμως η εργασία δεν εξευγενίζει κάποιον, όταν παράγει φόβο, έχθρα, ζηλοτυπία και όταν γίνεται πρόφαση για να λατρεύουμε το Θεό του χρήματος. Στις επιχειρήσεις, παλεύουμε για να κρατήσουμε ή να βελτιώσουμε τη θέση μας, ακόμα κι αν σημαίνει να βλάψουμε κάποιον στο άλλο άκρο της αλυσίδας της εργασίας ή κάποιον που εργάζεται στο διπλανό μας γραφείο. Έχουμε χάσει την αντίληψη της ουσίας της ύπαρξής μας. Δεν γνωρίζουμε πλέον που έχει πάει η αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Εξοικονόμηση Χρόνου

Πρέπει να σκεφτούμε για το χρόνο που αφιερώνουμε στην εργασία μας σε σύγκριση με το μισθό που λαμβάνουμε. Αξίζει πραγματικά να δουλεύουμε τόσο σκληρά και επί τόσο πολλές ώρες, σε σχέση με τον σύντομο χρόνο της ζωής μας; Δεν θα ήταν προτιμότερο να διαθέτουμε περισσότερο χρόνο για να επανεξετάσουμε την κοινωνική και την οικογενειακή μας ζωή; Ο επί πλέον χρόνος, που αφιερώνουμε για να πάρουμε ένα ελαφρά υψηλότερο μισθό, δεν θα ήταν καλύτερα να τον χρησιμοποιήσουμε για το καλό των άλλων;

Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να εξετάσουμε λεπτομερώς, αλλά πρώτα τον εσωτερικό μας εαυτό. Ο καθένας μπορεί να βάλει στον εαυτό του μερικές πραγματικά σοβαρές ερωτήσεις: ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου; Πού είναι ο Θεός στη ζωή μου όταν είμαι στη δουλειά; Τι είναι αυτό που με γεμίζει με χαρά: η δουλειά, ο μισθός που λαμβάνω για τη δουλειά, η οικογενειακή μου ζωή, ή το ότι κάνω για τους άλλους;

Η χαρά του να μοιράζεσαι

Θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε... Η δουλειά είναι ένα ευγενές πράγμα, όταν πραγματοποιείται με σκοπό την ικανοποίηση των ουσιαστικών μας αναγκών και επίσης σαν μορφή συναλλαγής με τους άλλους. Τότε κάνουμε αυτό που μας ζητάει ο Θεός. Με τη χαρά του να μοιράζεσαι.