Σκληρή αγάπη

Βοηθώντας τα παιδιά με προβλήματα ναρκωτικών

Πολλοί γονείς παραλύονται από το φόβο και αρνούνται να παραδεχθούν αυτό που συμβαίνει μπροστά στα ίδια τους τα μάτια. Αλλά τα παιδιά μας χρειάζονται να αντλήσουν δύναμη από εμάς για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημά τους. Έτσι όλα αρχίζουν με την ανάγκη να ρωτάμε τους εαυτούς μας.

Αποδοχή της αλήθειας

Τα παιδιά δεν συνειδητοποιούν ότι καταστρέφονται όταν αρχίζουν να παίρνουν ναρκωτικά. Πολλοί γονείς προσπαθούν να αγνοήσουν το πρόβλημα μέσω μιας αίσθησης ψεύτικης υπερηφάνειας. Διότι με το να δεχθούν να διερευνήσουν το θέμα, είναι σαν να αναγνωρίζουν τις δικές τους αποτυχίες και ανεπάρκειες. Γνωρίζουν την πηγή της δυστυχίας του παιδιού τους. Αισθάνονται ένοχοι. Προτιμούν να μην βλέπουν, αντί να πούνε κάτι.

Η πίστη είναι το αντίδοτο στον φόβο

Για να βοηθήσουμε έναν εξαρτημένο, πρέπει να γνωρίζουμε την εσωτερική μας δύναμη.

"Ο φόβος μας κάνει να αισθανόμαστε εύθραυστοι, αδύνατοι, ανίκανοι και άχρηστοι... Ο φόβος προξενεί περισσότερο φόβο. Τα παιδιά μας αισθάνονται το φόβο μας. Είναι προφανές. Πρέπει να μάθουμε να αποκλείουμε το φόβο από το λεξιλόγιό μας. Πρέπει να έχουμε μια αξιοπρεπή νοοτροπία και να γνωρίζουμε ότι το ανθρώπινο σώμα δεν είναι απλά ένα αντικείμενο, ότι έχει μια εσωτερική δύναμη και αυτή η εσωτερική δύναμη διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο σε όλα... σε όλες τις οικογενειακές και τις κοινωνικές μας αξίες, τις ενέργειές και αποφάσεις μας... Πρέπει να μάθουμε να μην φοβόμαστε τις οποιεσδήποτε περιστάσεις της ζωής. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τι είναι πίστη. Πίστη είναι η βεβαιότητα ότι ο Θεός ζει μέσα σε σας. Εάν γνωρίζουμε με σιγουριά ότι Αυτός είναι μέσα μας, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να μας κάνει να φοβηθούμε "

Yvonne Trubert

Μερικοί γονείς γνωρίζουν ότι τα παιδιά τους άρχισαν τα ναρκωτικά όταν ήταν σε ηλικία δώδεκα ετών. Τους αφήνουν να το κάνουν. Λένε: "Είναι όπως το κάπνισμα θα το βαρεθούν σε λίγο." Περιμένουμε τα πράγματα να αλλάξουν, αλλά έχουν ήδη πέσει στην παγίδα. Η αναμονή είναι δειλία, είναι έλλειψη αγάπης. Η δειλία φθάνει μερικές φορές μέχρι στο σημείο να δίνουν οι γονείς χρήματα στα παιδιά για να αγοράζουν ναρκωτικά- "ώστε να μην τα κλέβουν". Αλλά κλέβουν έτσι κι αλλιώς. Προτιμούμε να εξαπατούμε τους εαυτούς μας, αλλά η μόνη λύση είναι να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Για να κόψουν τη συνήθεια, τα παιδιά χρειάζονται τη βοήθεια της οικογένειάς τους.

Η τιμιότητα του να διερωτηθούμε

Η απεξάρτηση των παιδιών εξαρτάται από την τιμιότητα των γονέων. Όταν είμαστε τίμιοι προς τον εαυτό μας, γνωρίζουμε τα ελαττώματα και τις αποτυχίες μας. Έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε καλύτερα γιατί το παιδί έπεσε στα ναρκωτικά. Εάν δεν μπορούμε να δούμε τα σφάλματά μας, δεν μπορούμε να πάρουμε σαν δεδομένο ότι μπορούμε να δούμε τα δικά τους σφάλματα και να τα βοηθήσουμε να απεξαρτηθούν. Τα παιδιά αισθάνονται τα πάντα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι κάθε μια από τις σκέψεις μας, κάθε ενέργεια επιδρά πραγματικά στους άλλους ανθρώπους. Και ειδικά στα παιδιά μας. Κάνετε στον εαυτό σας μερικές ερωτήσεις κλειδιά. Ποιο ήταν τα κίνητρό μας για να αποκτήσουμε παιδιά; Τι σημαίνει πραγματικά για μας να έχουμε ένα σπίτι; Πρέπει να καταλάβουμε τις ευθύνες που έχουμε για τα παιδιά μας, για την οικογένεια και για εμάς τους ίδιους.

Το θάρρος να μιλήσει ο ένας στον άλλο

Η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να βοηθήσουν εάν γνωρίζουν την αιτία των προβλημάτων. Πρέπει να έχετε το θάρρος να μιλήσετε από την καρδιά σας στην καρδιά του παιδιού. Πρέπει να ρωτήσετε τι συμβαίνει. Μπορείτε να μιλήσετε για μια ώρα, δύο, ακόμη και να πάτε μακριά με τα παιδιά για μερικές ημέρες, εάν είναι απαραίτητο. Είναι ζωτικής σημασίας τα παιδιά να μπορούν να μιλήσουν και να εκφράσουν όλα αυτά που θέλουν να πουν. Μπορεί να έχουν έναν πολύ διαφορετικό τρόπο να βλέπουν τη ζωή από τον δικό μας. Υπάρχουν παιδιά που παίρνουν ναρκωτικά επειδή αισθάνονται ότι δεν εκπληρώνουν τις προσδοκίες των γονέων τους.

Η ρίζα της αιτίας: έλλειψη αυτοπεποίθησης

Τα παιδιά γενικά πάσχουν από μια έλλειψη αυτοπεποίθησης. Πρέπει να αγαπηθούν για το ποιοι είναι. Οι ίδιοι τύποι παιδιών τείνουν να περιέλθουν στον εθισμό των ναρκωτικών: τα υπερευαίσθητα, τα συναισθηματικά, τα εσωστρεφή και εξαιρετικά εύθραυστα. Όταν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες τους, τα δικά τους όρια ή τη δική τους δύναμη, προσπαθούν να τα αποφύγουν. Πολύ λίγοι άνθρωποι διαθέτουν εκ φύσεως μεγάλη αυτοπεποίθηση. Ακόμη και από την νηπιακή ηλικία, η ανατροφή που τους δώσαμε συγκρούεται με τη δική τους θέληση. Τους λέμε: "Είστε πάρα πολύ νέοι, πάρα πολύ ηλίθιοι, θα αποτύχετε, δεν ξέρετε πώς να συμπεριφερθείτε και οι τρόποι σας στο τραπέζι είναι φρικιαστικοί". Και έτσι ενσταλάζουμε ένα ολόκληρο φορτίο αρνητικών στη συμπεριφορά τους. Όταν φτάνουν στην ηλικία των δέκα ή δώδεκα, τα παιδιά θα θελήσουν να δείξουν ότι υπάρχουν πράγματα στα οποία έχουν κάποια κλήση, αλλά όταν όλοι οι άλλοι λεωφόροι είναι κλειστοί, βαδίζουν προς την αυτοκαταστροφή.

Μάθετε να είστε πραγματικοί γονείς

Αγάπη δεν σημαίνει μόνο να παρέχουμε στα παιδιά ενδύματα, τροφή και κατοικία. Η συνολική αγάπη περιλαμβάνει και την συνεχή αυστηρότητα. Οι εξαρτημένοι προσπαθούν πάντα να δοκιμάσουν τις αδυναμίες των άλλων ανθρώπων, με το να τους φέρουν στο οριακό τους σημείο. Είναι καταπληκτικό το πόσο έξυπνοι είναι στο να βρίσκουν το αδύνατο σημείο. Αυστηρότητα σημαίνει το να θέλεις το καλύτερο για το άλλο πρόσωπο για πάντα. Εάν φλερτάρουν μόνιμα με το θάνατο, πρέπει να κάνετε οτιδήποτε χρειασθεί για να σταματήσουν αυτό που κάνουν. Μερικοί γονείς κλείνονται μέσα μαζί με το παιδί τους για οκτώ ημέρες, για να το κάνουν να σταματήσει τα ναρκωτικά. Εάν οι ίδιοι περάσουν αυτό που περνάει και το παιδί τους, τότε το παιδί θα καταλάβει. Αυτό φυσικά, είναι απλά ένα παράδειγμα. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, ο κάθε ένας έχει τον δικό του μοναδικό χαρακτήρα. Υπάρχουν όμως πολλά κοινά σημεία: όταν τα παιδιά έχουν αισθανθεί μια δύναμη που τα ενδυναμώνει. Τρέφονται από αυτήν την δύναμη... που και αυτή τρέφεται από την πίστη.

Αυτό το άρθρο σχολιάζει τη θετική συμπεριφορά των γονέων. Για την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη και η ιατρική βοήθεια .